Ostatni post z poprzedniej strony:

Ja próbowałem i u mnie największej różnicy w samym działaniu nie było. Krople wydawały mi się tylko trochę szybciej działać, za to kapsułki są zdecydowanie wygodniejsze i łatwiej je dawkować.

Mam bardzo podobne odczucia. Krople wydają się trochę szybciej dawać efekt, ale kapsułki są po prostu wygodniejsze w codziennym stosowaniu i nie mają tego charakterystycznego smaku. Jeśli ktoś używa waleriany regularnie, to moim zdaniem kapsułki są bardziej praktyczne.

Noxenn pisze: ↑

3 mies. temu

i nie mają tego charakterystycznego smaku

Rzeczywiście smak kropli walerianowych jest okrutny, tutaj kapsułki zdecydowanie wygrywają i są bardziej przystępne i nie zawierają 90% spirytusu

YinJangcy, a jak z działaniem kapsułek?
Krople zwykle mnie uspokajają... no ale mają spiryt i muszę go więcej "spożyć"?

W kroplach szybkie wchłanianie to nie tylko zasługa samej waleriany, ale też właśnie etanolu, który rozszerza naczynia i działa jak rozpuszczalnik dla kwasów walerenowych.

W kapsułkach wszystko zależy od tego, czy masz do czynienia ze zwykłym sproszkowanym korzeniem, czy z ekstraktem standaryzowanym

Tutaj macie fajnie opisane działanie i zastosowanie przy napięciu oraz problemach z zasypianiem:

https://www.mp.pl/pacjent/leki/lek/73850,Krople-walerianowe-krople

Ja mam fajny trick z kroplami na spirytusie jeśli przyjmiecie je podjęzykowo i przytrzymacie chwilę w śluzówce, całkowicie omijają one powolny proces trawienia oraz tzw. efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, wchłaniając się bezpośrednio do krwiobiegu. Dzięki temu kwas walerenowy dosłownie w kilka minut uderza do układu nerwowego.

Teoria z szybszym wchłanianiem brzmi super i sam pomysł jest naprawdę sprytny.

Tylko uważaj na śluzówkę, bo taki mocny spirytus potrafi potężnie zapiec pod językiem, więc dla własnego komfortu bezpieczniej wlać je do odrobiny wody albo po prostu wybrać dobre kapsułki.

A wiecie, skąd w ogóle bierze się ten jej charakterystyczny, podły zapach? Odpowiada za niego kwas izowalerianowy dokładnie ten sam związek chemiczny, który powstaje przy rozwoju bakterii na skórze i odpowiada za zapach... mocno spoconych stóp.

I jeszcze jedna konkretna ciekawostka z historii: podczas II wojny światowej w trakcie intensywnych bombardowań Londynu , krople walerianowe były masowo przepisywane i rozdawane cywilom przez brytyjskie służby medyczne jako oficjalny lek na zespół stresu pourazowego i paraliżujący lęk po nalotach.

Z tym zapachem spoconych stóp jest jeszcze taka komedia, że chociaż ludzi całkowicie odrzuca, to koty reagują na niego jak na potężny drag. Zawarta w korzeniu aktynidyna i kwas izowalerianowy działają na nie podobnie jak kocimiętka, wprowadzając je w stan totalnej euforii i ekstazy.